W rozmowach dotyczących wielkości naszej siły militarnej przeważył pogląd, że powinny być one niewielkie i dostosowane liczebnością do obecnej liczby narracyjnej ludności. Na obecnym etapie liczba około 1000 gwardzistów wydaje się być najlepszym rozwiązaniem, a jej ewentualna rozbudowa będzie odbywała się wraz z rozwojem Naszego Kraju oraz wzrostem liczby narracyjnej ludności Palatynatu Leocji.
Ponieważ znajdujemy się na wyspie, na środku oceanu to siłą rzeczy Gwardia będzie w dużej mierze składała się głownie z sił lotniczych i morskich, a ponieważ obecnie funkcjonuje jedno miasto, a reszta terenu wyspy jest praktycznie niezamieszkała to siły lądowe będą ograniczone do jednej kompanii oraz logistyki. przy czym ze względu na niewielką liczebność Gwardii nie ma sensu dzielenia logistyki na poszczególne formacje, ale zbudowanie jednej, wspólnej, która z konieczności i tak będzie niezbyt rozbudowana - podobnie zresztą jak dowództwo.
Kompania, którą stworzymy może być w zasadzie od razu dość nowoczesna, ponieważ sprzęt uzyskujemy z Republiki Bialeńskiej w zamian za dzierżawę terenu pod bazę wojskową. Jednocześnie musi być to pododdział mogący wykonywać różne zadania - poczynając od bycia pododdziałem reprezentacyjnym, aż do pełnienia roli stosunkowo silnej kompanii zmechanizowanej, traktowanej też jako zalążek dla przyszłej, ewentualnej rozbudowy Gwardii Palatynatu. Po drodze będzie tez musiała pełnić rolę lekkiej i mobilnej formacji, która będzie wstanie zabezpieczyć eksplorację naszego lądu, obecnie w zasadzie będącym w stanie "dzikim"... porośniętym głównie lasami.
Tym samym w kompanii, która będzie liczyła około 200 gwardzistów liczba sprzętu będzie musiała być znacznie większa niż to mam miejsce w "zwykłych" kompaniach zmechanizowanych/zmotoryzowanych, a pododdział ten będzie musiał mieć możliwość stosunkowo płynnego przeobrażania się z kompanii zmechanizowanej w kompanię lekkiej piechoty.
Możemy dość swobodnie wybierać w bialeńskim sprzęcie oraz korzystać na koszt Sił Zbrojnych RB z bialeńskiego, rozbudowanego przemysłu zbrojeniowego - ponieważ zgodnie z zawartą umową to my decydujemy jakie są nasze potrzeby, a w ramach opłaty za dzierżawę terenu pod bazę wojskową SZ RB muszą nam to dostarczyć nieodpłatnie.
Musimy jednak brać pod uwagę, że przy liczebności około 1000 gwardzistów nie można sobie pozwolić na zbyt rozbudowaną logistykę i tym samym na tym etapie należy zrezygnować w pojazdów gąsienicowych, na rzecz pojazdów kołowych. Są tańsze i prostsze w eksploatacji oraz nie wymagają tak rozbudowanych służb technicznych, bo wiele rzeczy związanych z naprawami można po prostu zlecić cywilnym warsztatom - takie które radzą sobie z samochodami ciężarowymi, poradzą sobie z większością napraw i przeglądów kołowych transporterów opancerzonych.
Kompania zmechanizowana będzie więc oparta na kołowych pojazdach opancerzonych i tutaj wybór nasuwa się sam, bo przemysł zbrojeniowy w Republice Bialeńskiej produkuje takie pojazdy na potrzeby tamtejszych sił zbrojnych. Co prawda w ofercie są także pojazdy tej klasy produkowane tylko na eksport, ale najbardziej rozbudowaną i rozwijaną ofertą jest ta przeznaczona dla SZ RB.
Naturalnym wyborem jest więc sprzęt użytkowany przez SZ RB czyli oparcie się na typoszeregu kołowych pojazdów pancernych oznaczonych tam jako CVW-5. Są to czteroosiowe transportery opancerzone produkowane obecnie w odmianie kołowego bojowego wozu piechoty, wozu wsparcia ogniowego, samobieżnego moździerza oraz transportera opancerzonego np. w wersji pojazdu technicznego.
Kompania nasza ma liczyć 200 żołnierzy, a więc będzie można utworzyć trzy plutony zmechanizowane (po 44 gwardzistów), pluton wsparcia (16 gwardzistów), pluton moździerzy (16 gwardzistów) oraz pluton dowodzenia, w którym będzie niewielki element bezpośredniej logistyki najniższego szczebla (logistyka wyższego szczebla będzie wspólne dla całej Gwardii). Każdy pluton bojowy będzie dysponował 4 wozami bojowymi oraz jeszcze dwa znajdą się w dowództwie.
Zamawiamy więc w Republice Bialeńskiej:
13 CVW-5C-IFV (kołowy BWP)
4 CVW-5C-ACV (wóz wsparcia ogniowego)
4 CVW-5C-SMH (samobieżny moździerz)
1 CVW-5C-APC (transporter opancerzony - w wersji pojazdu technicznego)
Do tego nasza kompania musi mieć możliwość rozwinięcia się w terenie (a nie tylko w koszarach), a więc będzie potrzeba posiadania pewnej ilości samochodów, zarówno dla tej logistyki "bezpoeśreniej", jak i do zabezpieczenia funkcjonowania struktur poza koszarami. Tutaj również najlepiej oprzeć się na pojazdach rozwijanych i używanych w SZ RB... bo ich oferta jest najbogatsza.
Dla zabezpieczenia dowodzenia i rozwinięcia się w warunkach poligonowych zamówimy następujące pojazdy:
Pojazd dowodzenia i łączności UVM-6-66DHQ
Autobus sztabowy na bazie samochodu ciężarowo-terenowego UVM-5-66
Pojazd sanitarny ULM-5-66S - który będzie pełnił rolę polowej izby chorych.
Dwa samochody ciężarowo-terenowe ULM-6-44, z których jeden będzie samochodem szefa kompanii, a drugi będzie pojazdem technika kompanii.
Pięć samochodów ciężarowo-terenowych typu ULM-6-88 - trzy będą znajdowały się w drużynie gospodarczej, a dwa w drużynie technicznej, jako pojazdy transportowe z zaopatrzeniem polowym kompanii i zapasem środków bojowych.
Nie jest przewidywana "komórka paliwowa" na tak niskim szczeblu czyli w kompanii, ponieważ nasz teren nie jest duży, a wybrane pojazdy mają stosunkowo duży zasięg. Pewien zapas paliwa można zresztą przewieść w beczkach samochodem transportowym, co przy niewielkiej liczbie pojazdów może wydłużyć zasięg dwukrotnie. Dodatkowo zostanie stworzona logistyka Gwardii, która będzie miała również autocysterny i w razie potrzeby będzie zaopatrywać stacjonującą poza koszarami kompanię.
Powyższe rozwiązuje problem działania kompanii jako kompanii zmechanizowanej... wybór pojazdów dla przekształcenia kompanii zmechanizowanej w lekką piechotę wymaga jeszcze rozważenia i dogłębniejszej analizy warunków terenowych.
