Zbiór założeń
- Przyjęte w mikronacjach rozwiązania bankowe są wzajemnie niekompatybilne (phpBank, autorskie systemy, zewnętrzne platformy, punkty na forach, banki prowadzone ręcznie na forach), przy czym jedynym krajem, w którym ma miejsce stały obrót pieniądza, jest Księstwo Sarmacji. Zintegrowanie tych rozwiązań jest w praktyce niemożliwe.
- Liczba uczestników poszczególnych systemów krajowych jest ograniczona, co przekłada się na ograniczone możliwości wydawania pieniędzy. Platforma umożliwiająca łatwy dostęp do towarów i usług szerokiego grona obywateli Pollinu powinna uczynić współpracę międzynarodową ciekawszą i przyczynić się do wzajemnego nakręcania aktywności — naturalnym dalszym kierunkiem rozwoju, po banku jako takim, wydaje się stworzenie targu międzynarodowego lub targów krajowych.
- Rozwiązania finansowe zakładające „czekanie na przelew” są mało grywalne, wymagają przeraźliwie uciążliwej biurokracji oraz pozbawiają źródeł dochodu osoby, które nie są w jakkolwiek rozumiany sposób zatrudnione w instytucjach (najczęściej państwowych), ale są aktywnymi, a przez to wartościowymi, uczestnikami społeczności krajowych.
- Barter, choć wydaje się najbardziej naturalny, jak dotąd nie zaistniał — trudno też wyobrazić sobie funkcjonujące w trybie ciągłym rozwiązania barterowe inne niż wynikające z czysto narracyjnych umów na szczeblu międzyrządowym. Z perspektywy poszczególnych mieszkańców względy czysto praktyczne przemawiają za przyjęciem uniwersalnego środka wymiany.
- Jedynymi wspólnymi wskaźnikami dla polskich mikronacji, z zastrzeżeniem wszystkich ich niedoskonałości, są wskaźnik liczby wypowiedzi na forach krajowych oraz wskaźnik liczby aktywnych uczestników forów krajowych. Inne dane, takie jak frekwencja wyborcza, wysokości płac, jakkolwiek rozumiane koszty życia, statystyki obrotu pieniądza, wymagają ciągłej analizy ze strony czynnika ludzkiego, są często niedostępne oraz są zbyt silnie uzależnione od krajowych realiów.
- Kreacja pieniądza jest pożądana. Jeżeli mieszkaniec na końcu miesiąca posiada tyle samo środków, co na początku miesiąca, oznacza to, że żyje do przysłowiowego „pierwszego” (lub że pieniądz jest martwy). Przyrost majątków jest zjawiskiem „naturalnym” — te środki muszą mieć jednak swoje źródło w tej czy innej postaci. Wyzwaniem są mechanizmy zachęcające do wydawania pieniędzy tak, aby system stanowił wartość dodaną dla jego uczestników.
- Płynne kursy walut poszczególnych mikronacji są ciekawsze od sztywnych kursów. Nie będąc wymagane dla funkcjonowania systemu, wprowadzają urozmaicenie. Ograniczona liczba uczestników oznacza z kolei, że nie powinniśmy opierać się na prywatnych transakcjach kupna i sprzedaży walut. Pożądana waluta może być w danym momencie niedostępna, a oczekiwanie na pojawienie się sprzedawcy — niegrywalne. System powinien zapewniać natychmiastową, gwarantowaną możliwość nabycia pożądanej waluty.
- Wspólny system powinien najdalej, jak to możliwe — z zachowaniem wspólnych reguł kreacji pieniądza — szanować suwerenność państw członkowskich. Władze państwowe muszą posiadać możliwość operacji na rachunkach krajowych oraz określania stawki „podatku od kreacji” (odsetka, jaki trafia na rachunek państwowy). Z uwagi na swobodny przepływ pieniądza między krajami, musi istnieć skuteczny mechanizm zamrażania i „repatriacji” środków pochodzących z czynów zabronionych. Wszystkie dane powinny być publicznie dostępne tak, aby w każdej chwili możliwe było odtworzenie stanów rachunków i historii operacji w warunkach krajowych. Wspólny system nie musi być jedynym systemem, z którego korzysta państwo członkowskie (może funkcjonować równolegle do systemu krajowego), ale, niewątpliwie, dla popytu na „krajową walutę międzynarodową”, a tym samym dla jej wartości, jest to wskazane.
- Z uwagi na skalę „mikro” (faktyczni uczestnicy systemu, poszczególni obywatele Pollinu) oraz skalę „makro” (narracyjna populacja nierzadko liczona w milionach) można rozważyć przyjęcie stałego, narracyjnego mnożnika dla wzajemnych rozliczeń na szczeblu międzyrządowym.
- Najważniejsze z wszystkich założeń: celami systemu są zabawa, stworzenie nowej płaszczyzny współpracy między mieszkańcami i rządami mikronacji, zachęta do tego, aby zwiększyć ruch transgraniczny, a tym samym wspólnie budować aktywność w poszczególnych krajach. „Realizm” jest ważny w takim stopniu, w jakim realizuje powyższe cele.
W praktyce
- Każdy zainteresowany mieszkaniec rejestruje się w systemie banku międzynarodowego (z uwagi na uwarunkowania techniczne, tego nie przeskoczymy), podając swoje mikronacyjne personalia, hasło oraz adres e-mail (pod kątem przypominania hasła). Otrzymuje unikalny numer rachunku.
- Przypisanie kont na forach do konta w banku wymaga (ponownie, uwarunkowania techniczne) weryfikacji przez bank — chodzi o dostęp do już zgromadzonych środków, o którym będzie mowa w kolejnym punkcie; dotyczy to także weryfikacji kont na forach utworzonych w przyszłości. Weryfikacja następuje poprzez złożenie na forum krajowym, w specjalnym wątku, krótkiego oświadczenia typu „Oświadczam, że rachunek o numerze NNNN stanowi moją własność”.
- „Dniem zero” systemu jest dzień 1 stycznia 2020 roku. Za każdy dzień aktywności na forum krajowym od dnia zero mieszkaniec otrzymuje wynagrodzenie na krajowym subkoncie, równe pierwiastkowi liczby wypowiedzi na tym forum, pomniejszone o podatek krajowy, trafiający na rachunek danego państwa. Kolejne wynagrodzenia są naliczane w cyklu dziennym.
- Przelewy są zlecane z subkont na subkonta. W przypadku przelewów międzynarodowych następuje automatyczne przewalutowanie. Bank umożliwia wygenerowanie graficznego potwierdzenia przelewu, które można zamieścić na forum. Bank nie pobiera jakichkolwiek opłat związanych z przelewami, spread nie występuje.
- Ewentualne ograniczenia (np. ilościowe w ujęciu godzinowym lub dziennym czy kwoty minimalne przelewów — do omówienia) będą podyktowane względami transparentności systemu — pod kątem przejrzystości operacji kilkaset przelewów na kwoty typu 0,01 może skutecznie tę czytelność zaburzyć.
- Specjalnym typem rachunku będzie rachunek państwowy, na który będą trafiały wpływy z „podatku od kreacji”, do którego będą posiadały dostęp władze krajowe. W zależności od zapotrzebowania pojawi się możliwość tworzenia dodatkowych rachunków. Zakładam także, docelowo, skrypty integracyjne umożliwiające automatyczne, zintegrowane płatności z poziomu serwisów internetowych.
