Palatynat Leocji

Wątek arabski w ogóle byłby dobry, bo elementy tej kultury są obecne w historii Bialenii, w Sambanafryce i w paru innych okolicznych miejscach.

Franklin Garamond pisze: ↑

21 mar 2020, 17:23

Odnajduję przekomicznym wizję Czcigodnego Namiestnika Romańskiego, który próbuje wmówić komuś, że jest potomkiem dumnych Leotów, choć wszyscy wiedzą, że przypłynął z Sarmacji.

Do meritum z największą przyjemnością odniosę się w wolnej chwili, więc na razie się tylko przyczepię. Napisałem, że „dla mnie najbliższą jest koncepcja współczesnych Leotów jako zupełnie nowych osadników, etnicznie niepowiązanych z dotychczasową ludnością”, więc gdzie Najczcigodniejszy doszukał się w mojej wypowiedzi tego, co wyżej… 😉

Helwetyk Romański pisze: ↑

21 mar 2020, 17:50

Franklin Garamond pisze: ↑

21 mar 2020, 17:23

Odnajduję przekomicznym wizję Czcigodnego Namiestnika Romańskiego, który próbuje wmówić komuś, że jest potomkiem dumnych Leotów, choć wszyscy wiedzą, że przypłynął z Sarmacji.

Do meritum z największą przyjemnością odniosę się w wolnej chwili, więc na razie się tylko przyczepię. Napisałem, że „dla mnie najbliższą jest koncepcja współczesnych Leotów jako zupełnie nowych osadników, etnicznie niepowiązanych z dotychczasową ludnością”, więc gdzie Najczcigodniejszy doszukał się w mojej wypowiedzi tego, co wyżej… 😉

A skąd pomysł, że się odnoszę do Waszej wypowiedzi? Po prostu się z Wami zgadzam, ale motywację mam taką j.w.

Franklin Garamond pisze: ↑

21 mar 2020, 17:56

A skąd pomysł, że się odnoszę do Waszej wypowiedzi? Po prostu się z Wami zgadzam, ale motywację mam taką j.w.

Język leocki jest trudny. 😔

Franklin Garamond pisze: ↑

21 mar 2020, 17:23

To oczywiście tylko zamysł, zachęcam do szeroko zakrojonej dyskusji. Jakby jeszcze to wydzielić dla porządku :)

Wydzielony, mam nadzieję, że odpowiednio starannie.

Zacznę od podstawowego zastrzeżenia — poniższa wypowiedź ma charakter prywatny i subiektywny. Uważam, że decyzja powinna zapaść w możliwie jak najszerszym gronie — konwencję Leocji budujemy wspólnie i ze swojej strony jednoznacznie deklaruję, że w ramach swoich ułomnych możliwości włączę się w każdą narrację, którą razem wypracujemy.

Odnosząc się do poszczególnych wypowiedzi w porządku, mniej więcej, chronologicznym… Podoba mi się koncepcja państwa w odbudowie:

Alfred pisze:Ciekawą możliwością pogodzenia tych sprzeczności wydaje się narracja państwa w odbudowie. Była kiedyś Dawna Leocja i dynastia palatynów; w nieznanych okolicznościach doszło do zapaści struktur państwowych. Być może nikt nie wie, jak to się stało, być może ustalenie tego wymagałoby badań historycznych (tutaj duże pole dla narracyjnej działalności badawczej. Wszak wraz z państwami upada ich historiografia (patrz późne cesarstwo zachodniorzymskie). W każdym razie: ziemie i lud trwały, ale państwo dopiero reaktywujemy.

Przy czym odbudową państwa zajmują się już nie poprzednicy Leotów, ale nowi osadnicy. Nie ma ciągłości między dawnymi a obecnymi elitami (przepraszam za narcyzm). Dlatego właśnie na czele Leocji nie stoi palatyn, co symbolizowałoby dawny porządek, a dwaj namiestnicy — co symbolizuje nowy porządek. I faktycznie, możemy do diarchii dobudować ideologię państwową nawiązującą do rzymskich poglądów na władzę (związanie nie prawem, a kolegialnością). Na co nie mam dobrego pomysłu, to wyjaśnienie upadku proto-Leocji oraz jego umiejscowienie w czasie.

Franklin Garamond pisze:W głowie majaczy mi wizja... widzę coś prostego pokroju historii arabskich zapomnianych miast. Bara [1], która była założona w okolicach IV w. i prosperowała sobie przy szlaku handlowym do Antiochii przez kilkaset lat, aż do średniowiecza, gdy to została zniszczona przez trzęsienie ziemi i była porzucona aż do XX wieku, by ludzie znowu się osiedlili/założyli miasto przy ruinach.

Pytanie: czy zakładamy, że Leocja jest zupełnie wyludniona, czy zakładamy, że rdzenna ludność, choć pozbawiona organizacji państwowej, pozostała? Od odpowiedzi na to pytanie, moim zdaniem, powinien zależeć kształt prac nad językiem. Odpowiednio wówczas albo mamy wymarły język, który nijak nie przypomina polszczyzny, albo język leocki będący hybrydą polszczyzny i języka poprzedników Leotów (wciąż używany przez pozostałą ludność tubylczą poddaną procesowi sarmatyzacji* leotyzacji). Tutaj też, chyba istotna, dygresja — skoro nazwę Leocja nadali nowi osadnicy, potrzebujemy nazwy dla wyspy sprzed ich przybycia.

Jeżeli chodzi o motyw arabski sensu stricte, o którym pisał @Ametyst Faradobus — doskonale korespondowałby z Bialenią, ale Nowy Brzeg nie wygląda na miasto, które znajdowało się pod wpływami tej kultury, a i abstrahując od tego chyba trudniej byłoby nam pociągnąć dobrze tę narrację (a wszak będziemy co chwilę trafiali na ślady dawnej kultury)…

⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
* #musiałem.

Nowy Brzeg Nowym Brzegiem - tak naprawdę w chwili obecnej nie do końca wiemy, jak on wygląda, także macie więcej narracyjnej swobody niż Wam się wydaje. Oran u Camusa wygląda na najbardziej europejskie miasto na świecie, a jednak jest w Algierii.

Ametyst Faradobus pisze: ↑

22 mar 2020, 18:22

Nowy Brzeg Nowym Brzegiem - tak naprawdę w chwili obecnej nie do końca wiemy, jak on wygląda, także macie więcej narracyjnej swobody niż Wam się wydaje. Oran u Camusa wygląda na najbardziej europejskie miasto na świecie, a jednak jest w Algierii.

Trochę wiemy, ale bardziej niepokoi mnie nakład pracy wymagany dla dobrego pociągnięcia motywu arabskiego jako takiego, gdyby przyjąć go jako główną bazę narracyjną. Co nie znaczy, że na północnym brzegu wyspy nie mogłaby znajdować się taka bialeńska (protobialeńska?) osada… 🤔

To mogłaby być jakaś taka wiekowa, dawna faktoria arabska z elementami architektury. Marokańska As-Sawira jest moim zdaniem dobrym wzorcem (bardzo polecam się wybrać, jak już zaraza minie).

Ametyst Faradobus pisze: ↑

22 mar 2020, 19:08

To mogłaby być jakaś taka wiekowa, dawna faktoria arabska z elementami architektury. Marokańska As-Sawira jest moim zdaniem dobrym wzorcem (bardzo polecam się wybrać, jak już zaraza minie).

Dawna faktoria brzmi doskonale (że tak się nie rozpiszę z telefonu)!

Miasto, o którym mówię możecie kojarzyć jako Astapor z Gry o Tron. Co prawda tam historia potoczyła się na odwrót - był to przyczółek Europejczyków w Afryce, otoczony przez ziemie muzułmanów, ale mieszkanka kultur ta sama. Główną atrakcją jest typowo zachodni, portugalski port (co za masło maślane), ale już obok wznosi się meczet, a nieco dalej niewielki kościół i synagoga. Medina jest mieszanką architektury europejskiej i arabskiej, otaczają ją typowo zachodnie, nowożytne fortyfikacje. Obok Marokańczyków mieszka tam garstka Francuzów, którzy prowadzą knajpy jak z typowej Prowansji, w których do typowego śniadania francuskiego podaje się daktyle.

Wydaje mi się, że takie wielokulturowe, nieco kolonialne klimaty całkiem by do Was pasowały.

Wymarcie ludności jest wariantem o tyle problematycznym, że trudniej je wytłumaczyć niż prosty rozpad państwa, a nadto trudne staje się wyjaśnienie, dlaczego nie znajdujemy się wśród ruin i nie śpimy w barakach z kontenerów. Objęcie władzy nad miejscową ludnością może nas z kolei stawiać w kłopotliwej roli kolonizatorów. Trudno sobie wyobrazić, żeby przez ileś lat trwali tu w czymś na kształt stanu natury według Rousseau, a na widok czcigodnych reprezentantów cywilizacji sarmackiej i dreamlandzkiej natychmiast przyjęli ich do swojej społeczności oraz obdarzyli najwyższymi zaszczytami.

Jakimś wyjściem mogłoby być wytłumaczenie upadku Dawnej Leocji przez zewnętrzny podbój, ewentualnie obalenie palatynów i ustanowienie tyranii możnowładców. Wówczas moglibyśmy być siłą zewnętrzną zwalczającą zbrodniczy reżim, co dawałoby naszemu statusowi elity i sukcesji po palatynach pewną legitymację polityczną.