Palatynat Leocji

W dzisiejszej Ewangelii czytamy przypowieść o miłosiernym Samarytaninie, ale nawet ciekawsze jest dzisiaj I czytanie.
Bóg kieruje bowiem w nim słowa do Mojżesza i całego ludu:

Polecenie to bowiem, które Ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem. (...) Słowo to bowiem jest bardzo blisko ciebie: w twych ustach i w twoim sercu, byś je mógł wypełnić.

To bardzo ważny fakt. Ewangelia to także określony zbiór zasad, którymi należy kierować się w życiu, aby mieć nadzieję na zbawienie, ale co ważne - to zasady dopasowane do możliwości przeciętnego człowieka. Wymagają trochę wysiłku i konsekwencji w ich stosowaniu, ale nie wykraczają poza ludzkie możliwości.
Dlatego dzisiaj módlmy się o łaskę wytrwania w Bogu i wierności Jego słowu ;)

Dzisiejsze nabożeństwa, z racji świętowanych w macierzystym Hasselandzie dożynek, były sprawowane w intencji urodzaju podczas rozpoczynających się bądź trwających - w różnych częściach kraju - żniw oraz o błogosławieństwo Boże dla wszystkich wykonujących prace rolnicze.

W dzisiejszej Ewangelii jej autor - nieco lakonicznie - przeciwstawia nam obraz Marii, skupionej całkowicie na słuchaniu Jezusa, i Marty, zajmującej się domem.
Jezus łagodnie przypomina tej drugiej, że sprawy bieżące, jakkolwiek ważne, nie mogą przesłonić troski o swoją duszę. Warto się nią zajmować tak systematycznie, jak swoim rozwojem zawodowym czy umysłowym. O taką systematyczność módlmy się w tym tygodniu :)

Dzisiejsze czytania rozpoczynają się wręcz zabawnym fragmentem z Księgi Rodzaju. Bóg mówi Abrahamowi, że postanowił zniszczyć Sodomę i Gomorę ze względu na grzechy ich mieszkańców, a Abraham rozpoczyna dosłownie targowanie się z Nim o to, ilu sprawiedliwych powinien tam znaleźć, aby Bóg odstąpił od swoich planów.
Jako alegoryczna przypowieść służy to do pokazania, jak wytrwała, aż do upartości, powinna być modlitwa chrześcijanina, który wierzy, że zostanie wysłuchany.

W Ewangelii zaś Jezus daje wzór modlitwy, którą powtarzamy podczas każdej Mszy nabożeństwa:

A On rzekł do nich: «Kiedy będziecie się modlić, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciw nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie».

Jezus podaje w ten sposób najbardziej skondensowaną formę, w jakiej można zwracać się do Boga. Zawiera ona wszystkie trzy elementy, które wymienia się jako potrzebne w modlitwie: podziękowanie Bogu za otrzymane łaski, wyrażenie żalu za to, co zrobiło się złego, wyrażenie próśb.
Módlmy się więc tą modlitwą w nadchodzącym tygodniu, pamiętając o wszystkich tych 3 elementach :D

W Nowym Brzegu nastała dzisiaj wietrzna pogoda. Nie wynikało to wprost z prognoz, ale można to było stwierdzić po niektórych powracających uczestnikach wczorajszego zjazdu, którymi wiatr rzucał na wszystkie strony po chodnikach.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus przestrzega przed materializmem. Dobrobyt to jednocześnie pokusa, aby swoją relację z Bogiem zepchnąć na dalszy plan lub całkiem przerwać. Jednak to droga donikąd. Gromadzenie majątku samo w sobie nie jest złe, ale staje się złe, jeśli stanie się dla człowieka sensem życia. I ponownie, tak jak zaznaczone przy wielu wcześniejszych okazjach - nie ma znaczenia, jaką ktoś ma pozycję społeczną ani czy w Kościele jest zwykłym wiernym czy sprawuje jakąś funkcję. Ostatecznie Bóg rozliczy człowieka tylko z tego, co dobrego i złego zrobił w życiu :)

W Nowym Brzegu wiatr, wiejący delikatnie w ciągu dnia, całkiem ucichł wieczorem, gdy wierni schodzili się na ostatnie niedzielne nabożeństwo o 20.00. Na rogu świątyni kościelny, pan Adam, mocował się z montowaną, zabytkową lampą naftową, którą reperował po południu.

W krótkiej Ewangelii Jezus kreśli wizję nietypową jak na jego nauczanie, bo wizję podziałów. Przewiduje, że Jego nauczanie u jednych wywoła opór, inni je zaakceptują, a mówi to w języku typowym dla tamtych czasów:

Odtąd bowiem pięcioro będzie podzielonych w jednym domu: troje stanie przeciw dwojgu, a dwoje przeciw trojgu; ojciec przeciw synowi, a syn przeciw ojcu; matka przeciw córce, a córka przeciw matce; teściowa przeciw synowej, a synowa przeciw teściowej

Jezus zapowiada więc, że i Jego wierni będą musieli przejść w życiu przez wydarzenia, które wystawią na próbę ich wiarę. Tym trudniejsze, jeśli wyjdą z kręgu rodziny, jak w cytacie. Dlatego chcąc zachować wiarę, jako najcenniejszy skarb, trzeba ją rozwijać. Przyjmując sakramenty, poświęcając chwilę na samodzielną lekturę Ewangelii, odsuwając od siebie grzech, sprawiamy że nasza wiara nie "cofa się w rozwoju" :)

W Nowym Brzegu dzień rozpoczął się słonecznie, ale nad miasto z czasem ściągały ciężkie chmury, które mogły zapowiadać nagłą ulewę. Bruk na ulicy przy Saut Enqarast odbijał ciepło i hojnie obdarzał nim przechodniów.

W Ewangelii Jezus, idąc do Jerozolimy, naucza, aby "wchodzić przez ciasne drzwi". To kolejne już Jego wezwanie, aby żyć w zgodzie z wiarą, którą się wyznaje. Zewnętrzne praktyki religijne, jeśli nie są szczerze przeżywane, nie wystarczą. Jezus wzywa do chwili refleksji nad swoim życiem, jak i nad jego końcem - sądem ostatecznym i zbawieniem lub potępieniem.

On rzekł do nich: «Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie zdołają. Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas, stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: „Panie, otwórz nam!”, lecz On wam odpowie: „Nie wiem, skąd jesteście”.

Nad Nowym Brzegiem kłębiły się dzisiaj szarawe chmury, z których co rusz opadał drobny deszcz, skrapiający ulice i przechodniów warstwą chłodnej wilgoci...

Jezus w dzisiejszej podwójnej przypowieści podkreśla wagę, jaką ma dla Niego każdy pojedynczy człowiek. Tak jak dla pasterza zostawienie całego stada owiec, aby szukać jednej, jest szczególnym poświęceniem i ryzykiem, tak Jezus - oddając życie na krzyżu za każdego człowieka - dał dowód najwyższego poświęcenia, a zarazem i podjął ryzyko, czy człowiek uzna to poświęcenie i zechce się nawrócić.
Dlatego w tym tygodniu miejmy przed oczami postać Jezusa jako Dobrego Pasterza i szukajmy, czy wokół nas są takie "zagubione owce", które mogą potrzebować pomocnej dłoni, aby powrócić do reszty "stada" ;-)

Tym razem nietypowo, bo o I czytaniu.
W I czytaniu poprzez proroka Amosa Bóg zapowiada karę dla ludzi, którzy dopuszczają się oszustw w biznesie. W tamtych czasach oznaczało to "zmniejszać efę, powiększać sykl i wagę podstępnie fałszować, (...) i plewy pszeniczne sprzedawać".

Poprzysiągł Pan na dumę Jakuba: «Nie zapomnę nigdy wszystkich ich uczynków».

Jest to jeden z przykładów na rzadziej zauważany fakt, że Biblia odnosi się także sfery życia zawodowego, wzywając do uczciwości wobec klientów, wspólników, a także uczciwej zapłaty pracownikowi, co znalazło odbicie w wymienieniu niewypłacenia takiej zapłaty jako "grzechu wołającego o pomstę do nieba", tj. kategorii grzechów szczególnie ciężkich.

A już za dwa tygodnie zaczynamy miesiąc różańca :]

W Nowym Brzegu nastała bezwietrzna niedziela z nieco niższą temperaturą, w efekcie odezwały się kotły co na przedmieściach i pod wieczór można było wyczuć nad miastem wonny zapach palonej tektury i plastiku.

Odpowiedział mu: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby ktoś z umarłych powstał, nie uwierzą”».

Jezus opowiada dziś przypowieść o bogaczu i żebraku. Po śmierci bogacz zostaje potępiony za to, że za życia olewał potrzeby ludzi wokół, którym mógł zaradzić. Kiedy uświadamia sobie, że dla niego nie ma już ratunku, prosi o "nadzwyczajną interwencję" wobec jego wciąż żyjących krewnych, aby nie skończyli tak samo. Jednak odpowiedź jest inna: Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!.
Codzienna wiara nie jest "fajerwerkiem". Jest systematyczną pracą nad odczytywaniem, co aktualnie do mnie mówi Ewangelia, i wcielaniem tego w życie. Zdarza się, że ktoś doświadcza jakiegoś zdarzenia, które nim wstrząsa i powoduje, że radykalnie zmienia swoje życie - ale zdecydowana większość ludzi nie dostaje takiego "wstrząsu" i musi odnajdywać Jezusa w ciszy codziennego życia :)