Szanta dla Namiestnika Romańskiego
: 13 lut 2020, 16:57
Namiestnikowi Romańskiemu dedykuję tę oto szantę zasłyszaną dzisiaj w Porcie.
Nie znam tytułu. Wykonywali ją marynarze z okrętu pod leocką banderą.
Kiedy w sercu pusto, źle – grzbiety fal dokoła,
Gdy tęsknota duszę rwie – pochyla się głowa,
A kiedy krzyczeć chcesz, stały ląd przywołać –
Ruszaj dzisiaj bracie do, Konstantynopola.
Ref.:
Jeszcze tylko kilka mil szybko przepłyniemy,
Jeszcze tylko kilka chwil w porcie odpoczniemy.
Wiatr nam czardasza gra, żagli płótno śpiewa
I płynie piosnka ta, tam gdzie szumią drzewa.
Jakoś wtedy lżej ci jest, nawet się uśmiechasz
I stać cię na każdy gest, i już się nie wściekasz.
Zęzy – cóż, taki los, bosman nie wybiera,
Smutek uleciał precz, w sercu radość wzbiera.
Refren
Czardasz smutki goni precz, wszystkich rozwesela,
Nie jest ważna żadna rzecz, kiedy gra kapela,
Gitara, parę strun, głosów tłum schrypnięty,
Marynarski chór, w pokład tłuką pięty.
Refren
Melodia mocno zbliżona do tej:
Nie znam tytułu. Wykonywali ją marynarze z okrętu pod leocką banderą.
Kiedy w sercu pusto, źle – grzbiety fal dokoła,
Gdy tęsknota duszę rwie – pochyla się głowa,
A kiedy krzyczeć chcesz, stały ląd przywołać –
Ruszaj dzisiaj bracie do, Konstantynopola.
Ref.:
Jeszcze tylko kilka mil szybko przepłyniemy,
Jeszcze tylko kilka chwil w porcie odpoczniemy.
Wiatr nam czardasza gra, żagli płótno śpiewa
I płynie piosnka ta, tam gdzie szumią drzewa.
Jakoś wtedy lżej ci jest, nawet się uśmiechasz
I stać cię na każdy gest, i już się nie wściekasz.
Zęzy – cóż, taki los, bosman nie wybiera,
Smutek uleciał precz, w sercu radość wzbiera.
Refren
Czardasz smutki goni precz, wszystkich rozwesela,
Nie jest ważna żadna rzecz, kiedy gra kapela,
Gitara, parę strun, głosów tłum schrypnięty,
Marynarski chór, w pokład tłuką pięty.
Refren
Melodia mocno zbliżona do tej: