Palatynat Leocji

Wszystkie końce mikroświata
Anastasia Windsachen, 28 listopada 2022

(…) mam tą piękną możliwość by spojrzeć na Sarmację bez przywiązania i innych takich sentymentów (oczywiście jakieś tam istnieją, przez nie wciąż tam czasem wchodzę zobaczyć, ale to już takie masochistyczne skrzywienia…)

Przeczytaj cały artykuł »

Daję lajka, za publikację, w ciemno. Bo po prawdzie, to wszystko po ostatniej Karolinie mam nadal do przeczytania.

Wybitny artykuł, głównie dzięki wyśmienitej obsadzie w redakcji.

Na przyszłość, proszę pamiętać, że redakcyjne kubki odstawiamy do zmywarki.

Są pewne pola na których Leocja w moich oczach wygrywa obecnie z KS. Racja, może aktywność jest mniejsza - nie jest to bez znaczenia. Mniej odbiorców, mniejsza sposobność żeby pod jakimś aktywnym wątkiem się poudzielać, ale jakiegoś betonu nie widzę.

Jeden z obywateli oddał mi swoją Instytucję za darmo, od Księżnej na rozruszanie działalności na samym początku otrzymałem 15 tyś Libertów. Diuk Kanclerz pomocny, Lord Szambelan robi wieeeele, żeby nasza działalność w Angemoncie, Hasselandzie i szerzej KS była przyjemna i produktywna. Atmosfera wśród szeregowych współobywateli? Bardzo otwarci i mili ludzie.

Nie zamierzam się zamykać w granicach tylko jednej mikronacji. O ile mam czas to nie wiem po co miałbym się tak samoograniczać. Właśnie dzięki temu, mając porównanie (może brak mi tutaj jeszcze stażu?) mogę powiedzieć, że nie taka straszna ta Sarmacja jak ją malują :)

Pamiętaj mordeczko, kiedy jesteś na cyklu Pollinowym, jedna noc w Zakonie Krzyżackim, to miesiąc pracy w obozie reedukacyjnym "Engels III", zastanów się dwa razy zanim następnym razem pojedziesz do Malborka. Czy warto? Czasami tak, a czasami nie... Zależy.

Mi się wydaje, że to jest ten typ artykułu którego nie wiedzieliśmy, że potrzebujemy. Co prawda za dużo taka rozmowa nie zmieni, bo przecież "wielkie" władze wymienionej "wielkiej" czwórki państw nie chcą widzieć problemów w funkcjonowaniu swoich państw. Jedynym rozwiązaniem dla tych państw, aby nie pisać o nich źle, jest poddanie się eutanazji – o "zmarłym" nikt przecież źle pisał nie będzie

Mamuś powiem tak, cudowny wywiad.

Przeczytane z telefonu. Doskonały wywiad. Nie mogę się doczekać znalezienia chwili na odniesienie się do wybranych fragmentów.

Też dałem lajka, a teraz biorę się do poczytania :)

Przeczytałem sobie do kawki. Najbardziej przypadł mi do gustu fragment o Lumerii. Wydaje mi się, że jeśli ktoś by chciał dobrze zrozumieć leockie „hic habitat felicitas”, powinien przeczytać ten właśnie fragment. To zabawne, bo chociaż przez spory czas budowaliśmy śmieszkową dychotomię Leocja v. Lumeria, to polegało to raczej na przytykach: tu brudno, tam sztywno itd. Okazuje się jednak, że rzeczywiście zrealizowaliśmy odmienne „sposoby rozgrywki”.

[edit:] Czy ktoś poratowałby łączem do „Wszystkick końców Mikroświata“ Angusa Kaufmana?