Palatynat Leocji

M I Ę D Z Y N A R O D O W Y
B A N K P O L L I N U

Nowy Brzeg, 5 stycznia 2024 roku

Pierwsza Konferencja Międzynarodowego Banku Pollinu

Jeżeli uda się z powodzeniem zakończyć wszystkie głosowania na Drugiej Konferencji Światowego Związku Filatelistycznego, a Matka Prokrastynacja dopuści, jeszcze w styczniu chciałbym zaprosić wszystkie państwa członkowskie do udziału w Pierwszej Konferencji Międzynarodowego Banku Pollinu.

Pod dyskusję chciałbym poddać następujące zagadnienia, które pojawiły się ostatnio w przestrzeni publicznej:

Adres serwisu internetowego banku — czy dokonujemy zmiany na bank.stempel.org.pl tak samo, jak w przypadku Światowego Związku Filatelistycznego;
Zniesienie podatku od sprzedaży w module kupieckim — narracja narracją, ale wydaje mi się, że te przelewy tylko „śmiecą”, za to utrudniają obliczenia kupcom;
Budżet — chciałbym zaproponować, aby bazową dzienną rentę emisyjną, wynoszącą obecnie 10 jednostek waluty krajowej, zwiększyć o kwotę na rzecz banku, która pozwoliłaby na wypłacanie wynagrodzeń osobom (innym niż niżej podpisana) rozwijającym międzynarodową infrastrukturę informatyczną.

Wydaje mi się, że sprawiedliwym byłoby przyjęcie założenia, że prawo głosu posiadają państwa choćby minimalnie faktycznie korzystające z banku, przez co rozumiem dokonanie przynajmniej jednej nieautomatycznej operacji na rachunku państwowym w okresie ostatnich sześciu miesięcy. (Celowo nie sprawdzam, jakiego grona państw to dotyczy).

Czy to jest miejsce na dorzucanie swoich tematów?

Pavel van der Gibson pisze: ↑
05 sty 2024, 9:50
Czy to jest miejsce na dorzucanie swoich tematów?

Jeszcze jak!

Jako drugie najbogatsze państwo (a chyba pierwsze, jeśli chodzi o aktywne), popieram zwołanie konferencji.

To chciałbym zgłosić dość kontrowersyjny pomysł. Mianowicie chciałbym zaproponować odejście od wypłacania dziennego wynagrodzenia za aktywność. Od początku było to dla mnie dziwne i nie do końca zrozumiałe podejście.

Przykładowo można by to zmienić tak, że państwa same mogłyby ustalać dzienne bonusy z aktywność dla swoich mieszkańców i płaciłyby z własnych pieniędzy. Te natomiast mogłyby być właśnie wypłacane odgórnie za aktywność. Różnica więc polegałaby na tym, że każdy kraj autonomicznie uznaje ile z bonusu dziennego przeznacza dla mieszkańców, a ile pozostawia w skarbcu.

Delikatnie ograniczyłoby to również niepohamowany dodruk.

Pavel van der Gibson pisze: ↑
05 sty 2024, 10:10
Przykładowo można by to zmienić tak, że państwa same mogłyby ustalać dzienne bonusy z aktywność dla swoich mieszkańców i płaciłyby z własnych pieniędzy. Te natomiast mogłyby być właśnie wypłacane odgórnie za aktywność. Różnica więc polegałaby na tym, że każdy kraj autonomicznie uznaje ile z bonusu dziennego przeznacza dla mieszkańców, a ile pozostawia w skarbcu.

Jeżeli dobrze rozumiem propozycję, to dokładnie tak jest obecnie. To, że 50% dziennej renty emisyjnej trafia na rachunki państw, a 50% bezpośrednio do mieszkańców, jest wynikiem tego, że wszystkie kraje przyjęły „ustawienie domyślne” (moim zdaniem, słusznie, ale to już dygresja).

A to jeżeli państwa mogą to ustawiać, a nikt tego nie robi to nie mam pytań xd

Pavel van der Gibson pisze: ↑
05 sty 2024, 10:30
A to jeżeli państwa mogą to ustawiać, a nikt tego nie robi to nie mam pytań xd

Polecam się! 🤣

W temacie pieniędzy z nieba. Jaka idea stała za wprowadzeniem renty emisyjnej? Promowanie aktywności i płacenie za nią czy sposób na mniej sztuczne napełnienie rynku pieniędzmi, aby było czym płacić? W skrócie, czy jest plan na zakończenie emisji rent czy wlewamy nieustannie coraz więcej pieniędzy zmniejszając jego wartość?

Pavel van der Gibson pisze: ↑
05 sty 2024, 13:08
W temacie pieniędzy z nieba. Jaka idea stała za wprowadzeniem renty emisyjnej? Promowanie aktywności i płacenie za nią czy sposób na mniej sztuczne napełnienie rynku pieniędzmi, aby było czym płacić? W skrócie, czy jest plan na zakończenie emisji rent czy wlewamy nieustannie coraz więcej pieniędzy zmniejszając jego wartość?

Wynagradzanie aktywności, w tym w wielu krajach. Założenie jest proste: tak, jak w realnym i świecie jedną z naczelnych wartości jest pieniądz, tak w mikroświecie taką fundamentalną wartością jest aktywność. Pieniądz realny odzwierciedla aktywność ekonomiczną, pieniądz MBP-owski odzwierciedla aktywność publiczną. (Z pełną świadomością ułomności tego wskaźnika; temu zresztą służą kreacje na rachunki państwowe, aby rządowy czynnik ludzki mógł dokonywać korekt). W żadnym przypadku nie planuję rezygnować z tego założenia; nie ma dla niego, w naszych realiach, żadnej lepszej alternatywy.

Argumentu odnośnie do wartości pieniądza nie podzielam. Inflacja jest wzrostem cen. Wartość pieniądza zmniejsza się wtedy, gdy za te same pieniądze możemy kupić mniej. My zaś, jako mikroświat, w praktyce cen nie mamy. Nie ma czemu rosnąć w pierwszej kolejności, żebyśmy musieli się tym w ogóle przejmować.

Oczywiście, pięknie by było, gdybyśmy mieli na co — i c h c i e l i (bo nie sztuką jest wprowadzić sztuczne, uciążliwe opłaty) — wydawać pieniądze w trybie ciągłym. Urozmaiciłoby to naszą zabawę, ale jak do tej pory nie znaleźliśmy na to żadnej dobrej formuły. Na tu i teraz wydaje mi się, że jedynym, co mogłoby zacząć żreć, byłoby legalne kupowanie wyników wyborów, ale tego, myślę, że z bardzo wielu powodów nie chcemy.