Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora

[Ignats ik Ruth]

Ostatnia wiadomość z poprzedniej strony wątku

Kardynałowie nieustępliwie walczą o uwagę wiernych, codziennie wygłaszając kazania i głosząc Ewangelię nawet w najbardziej nieprzyjaznych ateistycznych zakątkach mikroświata. Patriarcha skrywa jednak pewien sekret….

...i oby sobie głupi ryj rozwalił. Tymczasem proponuję uwzględnienie w jesiennym repertuarze naszego rynkowego kina seniorów pokazu filmu, który zawitał już do RON, a który opowiada o młodym zagubionym Scholanczyku na terenie MAW.

[Karolina von Lichtenstein]

[Helwetyk Romański]

Where synopis…? 😢

[Ignats ik Ruth]

Where synopis…? 😢

[Franklin Garamond]

#NN. 600 postów Grünera

Poza regularnym cyklem seansów postanowiliśmy wyemitować coś dla widza wyrafinowanego.

Ta ekranizacja edelweisskiej powieści erotycznej o tym samym tytule zawojowała kina całego mikroświata. Nie ma widza obojętnego — jedni zakochali się w tej produkcji bez końca, a inni ją znienawidzili, zazdroszcząc olbrzymiego sukcesu kasowego i rzeszy fanów.

Akcja rozgrywa się w 1922 roku w Stadt Edelweiss. Narratorem, tak jak w książce, jest Heinz-Werner Grüner, prowadzący dobrze prosperujące państwo. To historia o pożądaniu, przekraczaniu własnych granic i walce ze swoimi demonami.

Przyparł ją do muru i po chwili szamotaniny zaczął strzelać do niej serią ze swojego wysłużonego, ale zaufanego, „Parabellum”. W konwulsjach osunęła się w jego ramiona i chwilę stali razem w objęciach, a ich ciała parowały na mrozie. — tym fragmentem z powieści rozpoczyna się film. Odważne ujęcia i doskonała praca kamer budują niezwykle sensualny oraz bardzo intymny charakter całej historii.

Widz trzymany jest w stanie permanentnego napięcia i gdy wydaje się, że zbliża się moment kulminacyjny, akcja urywa się, by powrócić w następnej scenie ze zdwojoną siłą. Granica przesuwana jest raz po raz coraz dalej, wyczerpując widza fizycznie i psychicznie, by doprowadzić go do ostatecznej ekstazy i absolutnego katharsis.

To film, którego się nie ogląda, ale który się przeżywa. Chłonie wszystkimi zmysłami. Pełne doświadczenie. Jedyne w swoim rodzaju.

Polecam serdecznie, Franklin Garamond.

[Anastasia Windsachen]

[Ignats ik Ruth]

[Helwetyk Romański]

[Karolina von Lichtenstein]

Where synopis…? 😢

Synopis był zaginął, albowiem projektor (a w zasadzie osoba go obsługująca – projektant?) wyświetlał film na nietrzeźwo. Przed Nowym Rokiem się odnajdzie, zapewne. Sprawa tak mityczna jak zamek w Nowym Brzegu, którego przecież nie ma.

[Karolina von Lichtenstein]

#14. Nieznane tajemnice Jarmarku Leockiego

Jak co roku w grudniu, do stolicy zjeżdżają powozy z całej wyspy. Mieszczanie, którzy na co dzień żyją komfortowo w różnych częściach Leocji, w odpowiednio dalekiej odległości od innych osób, wyjątkowo meldują się w nowobrzeskich kamienicach, aby zakosztować specjałów krajowych i zagranicznych, skorzystać z promocji w Lewku, a nawet wystawić coś swojego na własnym stoisku.

Ale czy aby na pewno Jarmark Leocji jest taką sielanką? Co w rzeczywistości kryje się pod fasadą świątecznej radości na nowobrzeskim bruku? Sarmacki reżyser zgłębia nieznane tajemnice Jarmarku, przybliżając teorie spiskowe związane z jego organizacją, a w szczególności z początkami imprezy, gdy to przed laty Jan z Unisławowa wystawił swoje pierwsze stoisko, na którym sprzedawał czarnoleską kukulicę…

Kontrowersyjny film po raz pierwszy jest emitowany w Leocji. Krytyczni recenzenci twierdzą, że Sarmacie po prostu nie podoba się zbyt swobodny, nieskrępowany przepisami prawnymi, klimat jarmarku. Inni z kolei wskazują na to, że reżyser tak się bał reakcji widowni, że wolał zachować anonimowość… Ale niektórym ten film otwiera oczy.

[Karolina von Lichtenstein]

#15. Edel Weihnachten

W drugi dzień Świąt zachęcamy Jarmarkowiczów do obejrzenia filmu dokumentalnego z Kotliny Edelweiss. Lumeryjski reżyser wybrał się tam ze swoją ekipą, aby zbadać składniki szczęścia lokalnych mieszkańców, które wedle badań plasuje się na jednym z najwyższych poziomów notowanych w mikroświecie… Poznacie więc poczciwą babuszkę zbierającą codziennie szarotki i piekącą z nich szarlotkę, alpinistę, który marzy o zdobyciu najwyższego szczytu mikroświata, Sarmatę, który obserwuje wszystko przez pryzmat lokalnego alkoholu, a na koniec - czuwającego nad tym wszystkim poczciwego Oberhaupta.

Opinie o filmie? „Ja tylko cebulę kroiłem”, mówi jeden z seniorów, którzy obejrzeli przedpremierowy pokaz.