Ja nie rozumiem w ogóle, skąd to jakieś dziwne FOMO ze strony niektórych co nie byli na tym zjeździe. To nie było żadne przełomowe historyczne wydarzenie na którym warto było być, a przynajmniej warto było wiedzieć co tam się działo. Ot, zwykłe „schlali się i pojechali”, cytując klasyka.
Może te całe flagi zrobiły wrażenie czegoś większego i poważniejszego? U mnie jedyne wrażenie jakie zrobiły, to było „Wando, a wy nadal się bawicie w to wszystko na poważnie?!”.
Ogarnijta się ludzie i tyle. Niech wam pszenica wzrasta!
Jeżeli byliby chętni to zawsze można zrobić część formalną. W zeszłym roku np. było podpisywanie traktatów - fajny klimatyczny przerywnik. Można przygotować jakiś wykład i go wygłosić ;-) Można wiele.
Nie kłóci się to z podejściem pt. "prywatne spotkanie".
Może jedni by to zignorowali a innych mogłoby zainteresować.
Zawsze potrzeba inicjatywy i chęci.
Powiem tak: o 9:40 wyjechałem z Jedlni, a o 9:20 byłem już w domu. Jak było? Średnio. Znaczy super.
Nie wiem jak wygląda flaga Dreamlandu.
Wódkę można łoić. Piwo trzeba pić. Wina lepiej nie tykać.
Te deklarowane przez Google’a 30 minut na piechotę z ośrodka na stację kolejową to trzeba chyba pokonać wpław.
Ser od razu do sejfu hotelowego.
Towarzysz Pupka chrapie jak maszynownia supertankowca uciekającego przed irańskimi piratami w cieśninie Ormuz. (Musi przestać odkładać wizytę u laryngologa).
Przy Herr Dexie Towarzysz Pupka to tylko wstęp do apokalipsy – Ronon śpi jakby co noc bronił galaktyki... dźwiękiem. ;)
Daje radę czwarty rok z rzędu i żyje. :D
Maciej, dojechałeś już, czy dopiero w czwartek? ;)
Myślę, że warto tu postawić kropkę i odróżnić czym jest zjazd ludzi zafascynowanymi mikonacjami, a konferencja na tematy związane z ich zmianami i promocją. Dla mnie to dwa zupełnie inne światy. Jeden ma bawić, poznawać i cieszyć realnie, drugi wprowadzać nowoczesność, czyli ogólnie zmiany wizerunkowe, innowacyjność, kreować przyszłość. Zapewne wiedzą o tym mikroludzie z jednej, jak i z drugiej strony "szarży". Myślę, że jesteśmy na tyle inteligentnymi homo micronautus, że wiemy, że to da się rozróżnić.
To była impreza integracyjna, której głównym celem była integracja. Ja się czuję zintegrowany. Poznałem kilku nowych mikronautów, którzy okazali się przesympatycznymi ludźmi i tylko utwierdziłem się w przekonaniu, że to naprawdę świetna społeczność. Zrodziły się kolejne pomysły, nowe relacje, i choć na weekend się zmaterializowaliśmy.
Dziękuję wszystkim, którzy się pojawili, choćby na jeden dzień, a także tym, którzy chcieli i tym razem nie dali rady z tych lub innych względów. Do zobaczenia za rok!
To była impreza integracyjna, której głównym celem była integracja. Ja się czuję zintegrowany. Poznałem kilku nowych mikronautów, którzy okazali się przesympatycznymi ludźmi i tylko utwierdziłem się w przekonaniu, że to naprawdę świetna społeczność. Zrodziły się kolejne pomysły, nowe relacje, i choć na weekend się zmaterializowaliśmy.
Dziękuję wszystkim, którzy się pojawili, choćby na jeden dzień, a także tym, którzy chcieli i tym razem nie dali rady z tych lub innych względów. Do zobaczenia za rok!
A ja mam focha na @Oswald Baskerville - ten to ciągle za bardzo zakochany. ;)
Dumni taubuszeci nie zdzierżyliby aż tygodnia rozłąki. Tym mniej byłbym chętny pozbawiać ich mej obecności. Podróż trwała około 23 godziny i 40 minut. Niestety znaki na niebie i ziemi ułożyły się w taki, a nie inny sposób.
Braterskie pozdrowienie przesyłamy tym, którzy w ten czy inny sposób zorganizowali te wspaniałe wydarzenie. Jestem dużym fanem mikronacji przy piwku, a wszyscy z którymi miałem przyjemność rozmawiać okazali się, bez większego zaskoczenia, ogromnymi poczciwcami i jestem dumny, że jako członek naszej małej społeczności miałem okazję ich spotkać.
Jeżeli dla kogoś papierkiem lakmusowym jest pytanie czy warto siedzieć w autobusie przez w sumie prawie dwa dni za koszty dorównujące kilkukrotnym wyjściom na dobrego kebaba z piwem, to moi drodzy interlokutorzy i wszyscy inni, którzy być może tylko się przysłuchiwali, jednoznacznie utwierdzili mnie w przekonaniu, że warto i trzeba. Wszystkich członków zjazdu z którymi miałem do czynienia mogę spokojnie określić mianem co najmniej sympatycznych, albo chociaż ludzi „larger than life”. Ci, z którymi nie miałem przyjemności się zapoznać, z pewnością są warci poznania i opicia tejże znajomości.
Tym bardziej nie rozumiem nabijania na pale przez ludzi, którzy nie byli, nie zobaczyli, nie wypili i nie przespali się z tym.
