Wilhelm Orański pisze: ↑26 sty 2020, 11:15
Przyznam, że nie spotkałem się jeszcze w mikroświecie z adhokracją; wydaje się, że to zupełnie odmienne rozwiązanie do tego, które zastosowała chociażby Sarmacja, stawiając w dużym stopniu na — w wielu obszarach aż za bardzo rozbudowaną — biurokrację.
Tymi rękoma, prawda…
Już na wstępie postanowiliśmy, że nie zamierzamy być kolejną mikronacją nieudolnie próbującą adaptować model
państwa prawnego, ze szczególnym wskazaniem na wnioski wynikające z obserwacji sarmackiego wymiaru sprawiedliwości. (Przykładem:
wiele tygodni zawieszenia w fundamentalnej dla porządku konstytucyjnego sprawie, czego się, mimo wszystko, nie spodziewałem).
Oczywiście, są też skutki uboczne, które
trafnie podnosił @Apolinary Montserrat: „wprowadzenie państwa adhokratycznego oznacza rezygnację z tej części mikronacyjnej rzeczywistości, która co prawda w innych znanych nam miejscach zjada swój własny ogon, ale jednak miarkowana pozwala generować niezwykle interesujące dysputy i aktywności”. Dyskusje o przepisach, instytucjach państwowych są jednym z najłatwiejszych sposobów wygenerowania aktywności — przynajmniej do czasu.
Marzy mi się, aby krok po kroku stworzyć takie warunki, żeby aktywność w Palatynacie Leocji stanowiła
trwałą wartość tak dla inicjatorów, jak i odbiorców. Ciągłe reformowanie regulacji może i wywołuje ruch w przestrzeni publicznej, może i nawet powoduje nawiązanie relacji w gronie społeczności, ale nowemu mieszkańcowi nie pokażemy archiwum parlamentu jako czegoś, czym możemy się pochwalić. W przeciwieństwie do galerii, filharmonii, opisów zabytków, parków narodowych etc. etc. etc.
Wilhelm Orański pisze: ↑26 sty 2020, 11:15
Zafascynowało mnie również
to rozwiązanie (gdyż, jak mniemam, dokument został wręczony realnie/wysłany pocztą).
Wręczony najzupełniej realnie, tak. Stąd zresztą data poprzedzająca oficjalne powstanie państwa. 😉
Wilhelm Orański pisze: ↑26 sty 2020, 11:15
Spotkałem się już z tego typu metodą w zagranicznych mikronacjach, ale tam natura tychże jest zupełnie inna. Ludzie spotykają się w realu, zamiast na forum, przebierają się w stroje dworskie, mają własne medale, które przypinają sobie do piersi, paszporty, etc. Dla zainteresowanych, jak to mniej więcej wygląda, podsyłam
link, choć pewnie większość z Was już o tym słyszało.
Nie znałem tego materiału, dziękuję! Jeżeli chodzi o realne spotkania, chcemy wskrzesić tradycję realnych zjazdów — zobaczymy, na ile skrzecząca rzeczywistość i wzajemnie wykluczające się terminy nam na to pozwolą. Z medalami i paszportami (ach…) najprawdopodobniej staną nam na drodze koszty, ale
chorągiew powstanie fizycznie na sto procent.
Wilhelm Orański pisze: ↑26 sty 2020, 11:15
[…] Tak więc nasza działalność wcale nie musi ograniczać się do publikowania co jakiś czas uroczystości. Proszę to rozważyć w wolnej chwili, my zawsze jesteśmy gotowi, aby usiąść do stołu i porozmawiać o współpracy.
Nie jestem pewny co do tego, czy w gronie społeczności leockiej znajdują się choćby potencjalni członkowie wspólnoty rotryjskiej. O ile to nie stanowi problemu dla współpracy międzynarodowej — wrota palatium stoją otworem. 😉
Korzystając z okazji… Co do zasady korzystam z map
Dreamlandzkiego Atlasu Mikroświata, posiłkując się w odniesieniu do Federacji Nordackiej
tą mapą. Czy od tego czasu nic nie uległo zmianie i Państwo Kościelne nadal nie posiada dostępu do morza względnie nie porozumiało się z inną mikronacją odnośnie do wydzierżawienia
dostępu do portu morskiego?
