Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora

[Guedes de Lima]

Ostatnia wiadomość z poprzedniej strony wątku

O. Coś dla starych dzia... mikronautów. Będę śledził.

[Karolina von Lichtenstein]

Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora - instytucja kulturalno-rozrywkowa / aktywna epizodycznie

#10. Aktywność epizodyczna

Legendarna aria operowa, o której mówi się, że jest stara jak mikroświat, dzisiaj na rynku w Nowym Brzegu w wersji kinowej. Jednak w porównaniu do oryginału sprzed wielu lat, zaszło sporo zmian – już nie Dreamlandczyk i Scholandczyk śpiewają o „aktywności epizodycznej”, a Leota w parze z Polakiem. Liryka miesza się z dramatem, miód z wódką, a kac z marzeniami o mikroświecie zamieszkanym przez milion osób. W tym całym zamieszaniu jedyną osobą, która wydaje się zachowywać trzeźwość, jest Sarmata. Okazuje się, że jednak i on ma coś za pazuchą…

[Ignats ik Ruth]

Do 2/3 czasu trwania filmu uważałem, że podziwiam arcydzieło kinematografii cudownie podejmujące dialog z wcześniejszą wersją sztuki, którą zdarzyło mi się oglądać na deskach almerskiego Teatru Królewskiego. Wtem:

W tym całym zamieszaniu jedyną osobą, która wydaje się zachowywać trzeźwość, jest Sarmata.

Mam w związku z tym pytanie bardzo niefinezyjne — czy autor scenariusza sra? :D

[Helwetyk Romański]

W tym całym zamieszaniu jedyną osobą, która wydaje się zachowywać trzeźwość, jest Sarmata.

Mam w związku z tym pytanie bardzo niefinezyjne — czy autor scenariusza sra? :D

Bohater pije tak, że po nim nie widać.

[Anastasia Windsachen]

W tym całym zamieszaniu jedyną osobą, która wydaje się zachowywać trzeźwość, jest Sarmata.

Mam w związku z tym pytanie bardzo niefinezyjne — czy autor scenariusza sra? :D

Bohater pije tak, że po nim nie widać.

Śmiem twierdzić, że to jakiś farbowany Sarmata. Tak naprawdę mogłabym pójść dalej i powiedzieć, że przedstawia wypaczoną wizję narodu sarmackiego. Co za tym idzie, można by się pokusić o stwierdzenie, że jest antybohaterem aniżeli bohaterem.
No chyba, że Czcigodny ma rację i pije on tak, że po nim nie widać. Wtedy jedynie pytanie, a nawet dwa. Co pije i ile tego pije?

[Helwetyk Romański]

Co pije i ile tego pije?

Naturalnie, że śliwowicę. Bimber, ewentualnie. Dużo.

[Oswald Baskerville]

Co pije i ile tego pije?

Naturalnie, że śliwowicę. Bimber, ewentualnie. Dużo.

A kukulica?

[Ignats ik Ruth]

Co pije i ile tego pije?

„Konstytucję Księstwa Sarmacji”, oczywiście. :D

[Oswald Baskerville]

Co pije i ile tego pije?

„Konstytucję Księstwa Sarmacji”, oczywiście. :D

Właśnie, właśnie: dzięki tym filmikom sobie przypomniałem, że temat mikronacyjnych gadżetów został już dawno opanowany, nie da się przebić osiągnięć przodków :D

[Karolina von Lichtenstein]

Lato to odpowiednia pora na wyjątkowo gorący film z akcją w sercu Sambanafryki.

#11. Hosanna rajńska

Kościół Rotryjski u szczytu popularności i aktywności ani myśli spocząć na laurach. Kardynałowie nieustępliwie walczą o uwagę wiernych, codziennie wygłaszając kazania i głosząc Ewangelię nawet w najbardziej nieprzyjaznych ateistycznych zakątkach mikroświata. Patriarcha skrywa jednak pewien sekret… Dzień przed wstąpieniem na tron Piotrowy, zobaczył w śnie coś wspaniałego – Meczet Wszystkich Wschodów Słońca imienia Ajatullaha Ahmedei w Al Muhar. Wierząc, że to wizja zesłana przez samego Boga, lider Rotryjczyków próbuje dokonać czegoś niemożliwego – schrystanizować Al Rajn i postawić tam największy na Pollinie kościół ku czci Wszechmogącego. Czy wśród piasków pustyni rozbrzmi Hosanna i Chwała na wysokościach? Zobaczcie sami…

Film promowany jest przez dwa plakaty, albowiem zespół produkcyjny obawiał się reakcji na symbol krzyża w wielu laickich krajach Pollinu. W efekcie wersja z krzyżem pojawiła się tylko w kinach w Rotrii – cały pozostały mikroświat zna Hosannę Rajńską przede wszystkim w wersji pustynno-hipisowskiej.

[Ignats ik Ruth]

Kardynałowie nieustępliwie walczą o uwagę wiernych, codziennie wygłaszając kazania i głosząc Ewangelię nawet w najbardziej nieprzyjaznych ateistycznych zakątkach mikroświata. Patriarcha skrywa jednak pewien sekret….

...i oby sobie głupi ryj rozwalił. Tymczasem proponuję uwzględnienie w jesiennym repertuarze naszego rynkowego kina seniorów pokazu filmu, który zawitał już do RON, a który opowiada o młodym zagubionym Scholanczyku na terenie MAW.