Wizyta delegacji Kotliny Edelweiss w Nowym Brzegu

[Anastasia Windsachen]

Na plac przed Palatium, Pretorium i innymi słynnymi budynkami wjechały rządowe limuzyny. Odgrodzony barierkami był otoczony przez tłum ludzi, który mimo później pory stał i czekał by zobaczyć całe wydarzenie. Gwardziści z Kompanii Reprezentacyjnej stali na brukowej kostce i czekali na uroczystą inspekcję.
Generalissima wraz z Oberhauptem @Heinz-Werner Grüner wysiadła z samochodu i skierowała się na małe podwyższenie ustawione naprzeciw stojących na baczność Gwardzistów. Orkiestra Gwardii towarzyszyła temu odgrywając fanfarę.

Następnie, gdy wszyscy zgromadzeni ustawili się na platformie odegrano hymny. Na początku zgodnie z etykietą orkiestra zaczęła grać pieśń Edelweiss.

Po jej zakończeniu po raz kolejny wydano rozkaz na baczność, opuszczono leocką flagę tak by trzon sztandaru wisiał lekko nad ziemią i przy posuwistych ruchach po ziemi orkiestra zaczęła grać hymn Leocji.

Gdy ostatnie dźwięki nastąpiły, Generalissima poprosiła Oberhaupta by ten za nią podążył w kierunku zgromadzonych na placu Gwardzistów. W rytm Marszu Generalskiego ruszyła ceremonialna inspekcja wojskowa.

- Kompania baczność! - dowódca wydał rozkaz i zaczął towarzyszyć swojej dowódczyni oraz zagranicznemu przywódcy. Co jakiś czas zatrzymywali się przy jednym z żołnierzy by zamienić kilka słów, ale także by zobaczyć czy wszystko jest tak jak powinno być. Ostatecznie była to inspekcja. A jak Gwardziści dobrze wiedzą, Generalissima przykuwa dużą uwagę i nawet z konia na defiladzie dostrzeże niedopolerowany guzik czy inny mankament. Na całe szczęście dla pełniących dzisiaj służbę wszystko przebiegło zgodnie z planem. Dowódczyni wraz z @Heinz-Werner Grüner zakończyła inspekcję i wróciła na podest, z którego obserwowali jak w rytm Trzeciego Marszu Defiladowego wojsko powoli schodzi z placu.

[Heinz-Werner Grüner]

Jako, że w duchu oberhaupt był żołnierzem z krwi i kości wzniosły charakter powitania był dla niego czymś przyjemnym. Chwila rozmowy z Generalissimą, a następnie przejście do "szczegółowej inspekcji" i defilady wojsk tych małych wysp napawała go optymistycznie, co do dalszejj części wizyty.
Pięknie prezentujące się oddziały w czarnych mundurach musiały robić wrażenie. To w końcu cała śmietanka leockiej kultury.
Jako, że oberhaupt wychowany był w poszanowaniu do produktów pochodzenia zwierzęcego, a w szczególności do produkcji z owczej wełny, tym bardziej szczerzył zęby na widok tak pięknie skrojonych uniformów leockich. Gdzieś tam ukradkiem, przy rozmowie z jednym z żołnierzy uchwycił rąbek marynarki by sprawdzić jej jakość. Ta oczywiście była powyżej średniej, jak nie w TOPowej wersji.

Na pewno w jego sercu pozostanie chwila kiedy zapytawszy jednego z "kontrolowanych" skąd pochodzi, ten odpowiedział zgodnie z prawdą, że z Zielonki. A to miejsce, które sam Grüner wspiera od lat, ba, sam je założył.

Przegląd wojsk dobiegał końca, a Generalissima wciąż zachowywała spokój i koncentrację, pomimo, że oficjalna wizyta trwała już nieco pona półtorej godziny...

[Anastasia Windsachen]

Po odejściu wojsk z placu, delegacja Edelweiss na czele z Oberhauptem została poprowadzona do Pretorium gdzie przygotowano już pokój do rozmów, które miały zająć trochę dzisiejszego wieczora. Większość już była ustalona, ale zostały szczegóły, które wymagały zasiąścia do stołu o tak później porze.

[Anastasia Windsachen]

Późnym wieczorem z wewnętrznego dziedzińca Pretorium wyjechały limuzyny, które skierowały się w stronę Brzozopól gdzie w generalissimowskim dworku wszyscy goście mieli znaleźć miejsce do spania i odpoczynku po podróży i rozmowach. Całość będzie kontynuowana jutro, na spokojnie i przy wypoczętych umysłach. Tymczasem zaś nastał czas na drzemkę w samochodzie czy oglądanie nocnych widoków za oknem. Choć nie radziłabym tego robić w Brzozopolach o tej godzinie :).

[Anastasia Windsachen]

O godzinie 15 przez bramę Pretorium ponownie przejechała rządowa kolumna, która właśnie powróciła z Brzozopól gdzie delegaci z Edelweiss spędzili ostatnią noc oraz zostali przywitani małą, uroczystą kolacją. Niektórzy wciąż odczuwali skutki późnonocnych rozmów przy stole jak i przy brzozopolańskim barku.
W budynku czekali już przedstawiciele mediów, którzy zostali szybko przygotowani przez rzecznika Gwardii na nadchodzącą, krótką konferencję. Uchwycono Generalissimę oraz Oberhaupta jak w towarzystwie leockich i edelwajskich wojskowych oraz urzędników wchodzą do sali sąsiadującej z konferencyjną.
Półgodziny później flesze aparatów zaczęły rozświetlać salę, gdy dowódczyni wraz z @Heinz-Werner Grüner weszła do pomieszczenia. Wraz z nim usiadła przy przygotowanym na tę okazję stoliku i zaczęli podpisywać traktat dający początek Paktowi Nowobrzeskiemu. Najpierw podpis złożył Oberhaupt, następnie w wyznaczonym miejscu Generalissima. Po tym wszystkim razem trzymając podpisany dokument wstali i zapozowali do wspólnego zdjęcia.
- Chciałabym bardzo podziękować Herr Oberhauptowi @Heinz-Werner Grüner za okazaną wolę i współpracę nad tym projektem, wierzę że Leocja i Edelweiss, a w przyszłości może także i inne państwa, które dołączyłyby do naszego Paktu będą budować nowy, lepszy i bezpieczniejszy świat. Z całą pewnością mogę powiedzieć, że posiadanie takiego sojusznika jak Edelweiss napawa dumą i cieszę się, że po wielu rozmowach udało nam się doprowadzić sprawy papierowe do końca. Teraz pozostaną ostatnie formalności do zrobienia i niedługo myślę będziemy mogli się spodziewać efektów nowej współpracy. - krótkie wystąpienie Generalissimy było skrupulatnie zapisywane, nagrywane oraz transmitowane.

[Heinz-Werner Grüner]

- Miejmy nadzieję, że cały projekt Paktu Nowobrzeskiego spowoduje, że relację pomiędzy Palatynatem a Szarotkową Krainą jeszcze bardziej się zacieśnią. Każde nowe państwo , które zechce dołączyć do naszego wspólnego projektu winno wiedzieć, że to jest sojusz czynny, a nie tylko kolejna zabawka urzędnicza. Chciałbym tym momencie serdecznie podziękować szczególnie Generalissimie Windsachen za wyjątkowe podejscie do tematu i włożony trud w pracę nad integracją paktu. Dziękuję za możliwość stworzenia czegoś tak wyjątkowego. Grüner skończył mówić, po czym złożył podpis pod dokumentami. Następnie z wielkim uznaniem uścisnął drobną dłoń przedstawicielki leockiej armii.


Później usunął się w cień, by zebrani dziennikarze mogli skupić się na Frau Windsachen

[Heinz-Werner Grüner]

Późnym wieczorem z wewnętrznego dziedzińca Pretorium wyjechały limuzyny, które skierowały się w stronę Brzozopól gdzie w generalissimowskim dworku wszyscy goście mieli znaleźć miejsce do spania i odpoczynku po podróży i rozmowach. Całość będzie kontynuowana jutro, na spokojnie i przy wypoczętych umysłach. Tymczasem zaś nastał czas na drzemkę w samochodzie czy oglądanie nocnych widoków za oknem. Choć nie radziłabym tego robić w Brzozopolach o tej godzinie :).

Delegacja edelwajska, jak i cały tabun innych przybyłych gości zjawiła się w Brzozopolach jeszcze przed pólnocą. Podróż minęła zwględnie szybko, a jej efekty można było widzieć podczas wysiadania co ważniejszych osobistości. Wysiadania, to słowo nadwyraz nietrafne w tym wypadku. Postronni obserwatorzy, na szczęście była to tylko służba Frau Generalissimy, widzieli, jak mniejsi rangą urzędnicy dosłownie wypełzają z dwóch mniej okazałych limuzyn. Hałas dochodzącej z wnętrza pojazdu muzyki zagłuszył by wymioty najbardziej "schorowanych". Chwała delegatom leockim i edelwajskim, że do tego nie doszło.

Z tej najważniejszej, najdłuższej, najczarniejszej i najbardziej opancerzonej limuzyny, w której jechała Pani Brzozopól i jej gość z Szarotkowej Krainy również dało się usłyszeć donośne dźwięki muzyki. Te jednak były okraszone wielkimi salwami przytłumionego śmiechu.

Gdy wysiadali z automobilu widać było, że nie tylko sprawy służbowe ich łączą, ale tego wieczoru również dobra zabawa. Nie ustalono czy to efekt wysokiej jakości brzozpolańskich napojów wyskokowych, ale śmietanka leocko-edelwajska miała mnóstwo werwy, wigoru, ale przy tym i sporo gracji.
Zarówno Pani Windsachenowa, jak i oberhaupt trzymali się znakomicie, pomimo późnej pory. Wesołe rytmy tylko potęgowały zaskakujący obraz.

Zmierzali ku wejściu, kiedy to oberhaupt zapytał
-Pierwszy taniec dla mnie, Szanowna Pani? - - jednocześnie wyciągając dłoń jakby prosił partnerkę do tańca, lekko się ukłonił, zgiął prawą nogę ku niej i wyczekiwał odpowiedzi. Ta przyszła całkiem szybko.
-No ja myślę. Jakbym mogła odmówić - Anastasia zachichotała dość niespodziewanie, wszak dzierlatką już nie była to sytuacja była dość...nietypowa.
Pognali więc oboje do sieni i dalej do pałacowych wnętrz.
Okazja do pląsów była rzadka, to i teraz szybko poszli w tan! Bawili się razem, długo, jakby znali się latami, tak po przyjacielsku, bez żadnych spoufaleń, ale z wielką dynamiką...

Podobno przestali jak pojawiły się pierwsze promienie wschodzącego słońca i... odciski na stopach...


Czy to się wydarzyło naprawdę, czy przyśniło pewnemu uczestnikowi tejże wizytacji? Czy to ważne, rzekłbym totalnie nieistotne...



Ktoś tylko rano wyszeptał, że oberhaupt Grüner rano lekko utykał na jedną nogę, podobno stopa mu lekko spuchła... Nikt jednak tego nie zweryfikował...