Przepraszając za wypowiedź pod wypowiedzią…
Coś pięknego! 🤣🤣🤣W tym miejscu Trybunał wziął także pod uwagę, że spójniki "lub" oraz "albo", które w logice (rachunku zdań) mają zupełnie inne znaczenie, Ustawodawca niekiedy traktuje synonimicznie (por. art. 21 § 1 in medio Konstytucji). W niektórych wypadkach Ustawodawca pieczołowicie dba o oddzielenie przecinkami dopowiedzeń i wtrąceń (np. 30 § 4 zd. 2 Konstytucji), a parę artykułów wcześniej je gubi (np. art. 24 ust. 2 Konstytucji). "Polityka interpunkcyjna" jest bardzo różna w całym systemie prawa sarmackiego (np. art. 4 ust. 4 i 5 Regulaminu Sejmu vs. art. 3 ust. 2 Ustawy o prefektach). Podobnie jest z rzeczonym podejściem do użycia spójników. Przedstawione przykłady nie mają tak doniosłego znaczenia, jak w przypadku art. 37 ust.1 Konstytucji, ale wskazują na to, że przecinek albo jego brak nie może zawsze rozstrzygać o rezultacie wykładni. Należy je niekiedy traktować nawet jako drobny "wypadkek przy pracy". Ze względu na to, interpunkcja nie powinna być traktowana tak samo rygorystycznie jak w świecie rzeczywistym. To co tam nazwalibyśmy "racjonalnością ustawodawcy", w warunkach sarmackich może odpowiadać pojęciu "oczywistej niedokładności". Owe okoliczności Trybunał uznaje za specyfikę mikronacji i uważa, że należy je każdorazowo uwzględniać przy dokonywaniu wykładni.
(@Ignats ik Ruth i inni członkowie LPFJ).
